آنچه از تاریخچه‌ی بحث و چارچوب گفتمانی مقام معظم رهبری برمی‌آید، آتش‌به‌اختیار بیشتر در انجام کارهای پیش‌برنده و حل‌کننده‌ی مشکلات انقلاب اسلامی است. معنایی که می‌توان با زمینه‌های موجود از آتش‌به‌اختیار استیفا کرد، اقدام درست و به‌موقع با در نظر نگرفتن محدودیت‌های لجستیکی و حمایتی و حتی ایستادگی در مقابل سنگ‌اندازی‌هاست.

امام حسن بعد از صلح با معاویه به این نکته به خوبی واقف بودند که در این شرایط پیش آمده، تدارک و برنامه‌ریزی برای جنگ با معاویه بی نتیجه و بی ثمر خواهد بود. به همین دلیل این مساله را در قبول شرایط معاویه در عهدنامه مورد توجه قرار دادند و معاویه را ملزم به قبول تعهداتی نمودند تا بتوانند عدم وفای به عهد معاویه و رفتار نادرست او را به جامعه عصر خویش بشناسانند.

گریفیث درباره‌ی ماجرای ایران‌گیت می‌نویسد: «ده‌ها کتاب و برنامه تلویزیونی، شرح جزئیات این مأموریت تراژدی-کمیک را نوشتند که به‌نوبه‌ی خود باعث بی‌آبرویی آمریکاییان شد.» وی معامله‌ی نورث با ایران را معامله‌ی «موشک در ازای گروگان» خوانده است؛ معامله‌ای یک‌طرفه، چراکه ایرانیان موشک‌ها را دریافت کردند، ولی فقط سه تن از گروگان‌ها آزاد شدند.

تلقی اصلاح‌طلبان از ولایت فقیه التزام را نه یک ضرورت بلکه تنها بیان اعتقاد به قانون اساسی می‌داند. بر این اساس است که این جریان حتی التزام به ولایت فقیه را نیز امری مبهم محسوب می‌کند که نمی‌تواند شرط مناسبی برای شرکت‌کنندگان در انتخابات باشد.

در سال 1376 و با توجه به شعارهای دولت خاتمی مبنی بر فضای سیاسی، نهضت آزادی با بیانیه‌های ساختارشکنانه و طرح شبهات گوناگون وارد میدان جنگ با ولایت فقیه شد. آن‌ها فراتر از این، مذهب تشیع را ادامه‌ی زرتشتی‌گری می‌دانستند.

آرشیو

روز : ماه : سال :